ایل اینالو
.
اینالّو، اَيْنالّو، اينانلو ، اینانلی ، آیین لو ، آیینه لو ، عینالو ، ایمان لو و یا ... یکی از ایل های ترک زبان استان فارس و یکی از ایل های پنجگانه خمسه می باشد.اصل این ایل از ترکستان است که در زمان حکومت مغول یعنی در اوایل قرن هشتم شمسی به فارس آمدند. افراد این ایل پس از ورود به ایران تا شش قرن با کوچندگی و و زندگی عشایری و بواسطه دامداری و گله داری امرار معاش می کردند.آنان عمدتاً در نواحی خفر ، داراب ، فسا ، جهرم ، رامجرد و مرودشت قشلاق و ییلاق می کردند؛ تا اینکه در دوران ناصرالدین شاه قاجار (سال1255 ش) ، به دلیل سرکشی و دست اندازی به مناطق همجوار و نیز همکاری با ایل قشقایی ، در دشت قره بلاغ (چشمه سیاه) فسا سکنی داده شدند.برخی از آنها نیز به مرور ایام در سایر نواحی پراکنده گشتند.مثلاً تیره ابوالوردی که از بزرگترین طوائف ایل اینالو است در دهات آسپاس و ابیوردی شیراز ساکن شدند.ایل اینالو از حدود 30 طایفه تشکیل شده است.جمعیت این ایل در اواخر قرن سیزدهم شمسی نزدیک به 5000 خانوار تخمین زده شده است.تیره های(طوائف) ایل اینالو عبارتند از:
-بیات(بایات)
-بولوردی(ابولوردی - ابیوردی)
-چهارده چریک(چارده چریک – چاردا چریک)
-میرحاجیلو(امیرحاجیلو – امیرحاجی)
-افشار(افشاراغلو – افشاراوشاقی)
- اسلاملو
- یغمارلو
- کرایی(گرایی لو)
-ایرانشاهی(ایران شاهلو)
- بَلاغی(بولاغی – بولاغلو)
- دولیخانی
- اوشات
- قزلباش
- دیندارلو
- اخلاص
- جرقه
- دهو(دهولی)
- سکز
- تکه
- چیان
- رادبگلو(دادبیگلو)
- رییس بگلو
- زرندقلی(زرند قل لی)
- سرکلو(سوروگ لو)
-قورت(قورت بیگلو)
- قره قره(قره غورا)
- چغی لو(چغیلی – چغ ایلی)
- گوک پر(گؤک پر)
- زنگنه
- محمود بیگلو
- باغیم لو
- معصوم خانی
